Cargos y oficios
Hagiografía anónima que trata la vida del religioso Filiberto abbatis Gemeticensis et Heriensis, también conocido como Filiberto de Jumiéges o de Noirmoutier, religioso oriundo de la Novempopulania que vivió.
Trayectoria
Filiberto nació a comienzos del siglo vii, era natural de Helisano (Eauze, Gers) e hijo de un hombre distinguido de Vicus Iulius (Aire-sur-l’Adour, Lan- das). Después de ser educado en la corte de Dagoberto I, se entregó a la vida religiosa realizando numerosos viajes por los monasterios galos e italianos, así como fundando varios, entre ellos el de Jumiéges (cerca de Rouen) y el de Noirmoutier (isla de Noirmoutier). Llegó a ser un hombre conocido e influyente en el ámbito político y religioso merovingio, tanto que en el 675 o el 676 consumó una breve estancia en prisión por orden del mayordomo de palacio neustriano Ebroino, según el autor de la Vita, por causas motivadas por la envidia (Vit. Filib. 25-26). No obstante, si tenemos en cuenta otras fuentes que plasman el contexto político del momento, podemos deducir que Filiberto fue apresado por protestar en contra de las medidas políticas llevadas a cabo por el mayordomo. Las referencias que atañen al entorno circumpirenaico occidental en la Vita se limitan a los primeros pasajes de la misma, donde se ofrecen algunos datos sobre la familia del religioso y su lugar de nacimiento:
Sanctus igitur Filibertus Helisano territurio ortus, seculari prudentia non indoc- tus, undique iuxta morem gentis strinuus, urbe Vico Iulii est nuntritus, ea de causa maxime, quod genitorem ipsius Filibaudem, obtentu regio munere, laicale adminis- tratione cessante, cives loci illius expetissent pontificem. Qui cum praedictum adu- lescentem bonae indolis florere cerneret, eum regi Dagoberto commendare studuit, qui inter reliquis Francorum regibus fortissimus fuit. Tunc ille nobilitatis lampade fulgens consortium indeptus est Audoini optimatis, qui sub aureo balteo Deum valde diligens, inter reliquos regni proceres valde habebatur inlustris et, praefulgentibus vitae meritis, cathedram subiit Rodomaginsium civitatis et nunc virtutum signis, fulgorante radio, coruscat in terris (Vit. Filib. 1).
Obras
Vita Filiberti abbatis Gemeticensis et Heriensis, Levison, W. (ed.), Monumenta Ger- maniae Historica, Scriptores rerum Merovingicarum, 5, Hannover-Leipzig: Impensis Bibliopolii Hahniani, 1910, pp. 568-606.
Bibliografía
Fouracre, P., «Francia in the seventh century», Fouracre, P., y McKitte- rick, R. (eds.), The new Cambridge Medieval History: Volume 1, c. 500-c. 700, Cambridge, Cambridge University Press, 2004, pp. 371-396.
Heuclin, J., Hommes de Dieu et fonctionnaires du roi: en Gaule du Nord du ve au ixe siéchg Septentrión: Presses Universitaires du Septentrión, 1998.
Lanz, J., Dinámicas de enfrentamiento, colaboración y resolución de conflictos en el entorno circumpirenaico occidental (siglos II a. C.-viii d. C.), Tesis Doctoral, Vitoria-Gas- teiz: UPV/EHU, 2017.
Rouche, M., L’Aquitaine: des Wisigoths aux Arabes, 418-781: naissance d’une région, Pa- ris: École des hautes études en sciences sociales; Éditions Jean Touzot, 1979.
Cita bibliográfica
Lanz, J. «Vita Sancti Filiberti Abbatis», Jimeno Aranguren, R., (dir), Notitia Vasconiae. Diccionario de historiadores, juristas y pensadores políticos de vasconia, T. I, Marcial Pons, Madrid, 2019, pp. 207-208.





