CUNTZ, Albert Hermann Otto (Stettin [Szczecin], Mendebaldeko Pomerania, Polonia, 1865eko irailak 10 – Graz, Austria, 1932ko abenduak 1).

 Historialaria

Hermann izan zuen aita, Stettingo merkatari eta industrialari handia, eta Marie de la Barre ama. Zurich, Estrasburgo eta Bonneko unibertsitateetan ikasi zuen. 1888an, doktoretza lortu ondoren, Berlinen jarraitu zituen ikasketak. Prestakuntza klasikokoa, geografia eta topografia zaharretan espezializatu zen. Ondoren, 1892ra arte, ikasketa-bidaia luzeak egin zituen Italian, Grezian, Espainian eta Frantzian. 1894an habilitazioa lortu zuen Estrasburgon, eta bertan 1898an irakasle elkartu bihurtu zen. Sei urte geroago, Erromaren historiako titularra izan zen Grazko Unibertsitatean (Austria).

Bere ikerketetan, batez ere liburu geografikoen iturriak aztertu zituen, bai eta Plinioren Naturalis Historia eta erromatar ibilbideak ere, hala nola Tabula Peutingeriana edo Stadiasmus Maris Magni. Bere zorroztasun eta prestakuntza filologikoa direla eta, Ptolomeoren Geografia-z eta Antoninoren Ibilbidea-z zein Burdigalense-z egin zituen azterketak behin betiko ediziotzat hartzen dira. Polibiori buruzko liburua ere arazo geografiko eta topografikoei eskainia dago. Editore gisa gaztetan egin zen ezagun, Patrum Nicaenorum Nominaren edizioan parte hartu zuelako. Bere gainerako lanak gai historikoei buruzkoak dira, eta erakusten dute erabat menderatzen zituela zientzia laguntzaileak eta, bereziki, epigrafia. Horren eredu dira Ekialdeko Antonio eta Augustoren legionarioei buruzko saiakera, non material epigrafikoen interpretazio zorrotz baten bidez emaitza historikoki esanguratsuak lortu baitzituen.

1920an, Austriako Zientzien Akademiako kide urgazle bihurtu zen.

Baskoniarekin harreman mugatua eta zeharkakoa du: Antoninoren Ibilbidea (Itineratium provinciarum Antonini Augusti) deiturikoaren azterketa eta edizioa. Ibilbide hori erromatarren garaiko arrutometro edo bidaia-gida bat da. Euskal lurraldea Nafarroako Pirinioetatik zeharkatzen zuen bide handi bati eskainia dago, kostaldearen paraleloan, Arabatik Astorgara (Leon), herriak eta distantziak seinalatuz. Eskuizkriburik zaharrena El Escorialeko liburutegian dago, eta ez da egilea segurtasunez identifikatu, nahiz eta uste den 280 eta 290. urteen artean idatzi zela. Egile guztiek behin betikotzat jotzen dute 1929ko Otto Cuntz liburuaren edizioa, nahiz eta ez zen hura egiten lehena izan.

De Avgvsto Plinii Geographicorvm Avctore (dissertatio), Bonn: Typis Caroli Georgi Univ. Typogr., 1888.

«Agrippa und Augustus als Quellenschriftsteller des Plinius in den geographischen Büchern der Naturalis historia», Jahrbücher für classische Philologie, 17, Supplementband (1890), 473-527. or. Beste edizio batzuk: Wiener Studien, Band 15 (1893), Hermes, 29 (1894), Jahrbücher d. österr. archäolgist Inst. 2 (1899), 5 (1902) eta 7 (1904).

«Beiträge zur Textkritik des Itinerarium Antonini», Wiener Studien, Band, 15 (1893), 260-298. or.

Patrum Nicaenorum nomina Latine Graece Coptice Syriace Arabice Armeniace, Leipzig: B. G. Teubneri, 1898 (Heinrich Gelzer eta Heinrich Hilgenfeldekin argitaratua), 39 edizio 1898tik 2011ra, zazpi hizkuntzatan: 1908 Leipzig: Teubneri/1995 Stuttgardiae et Lipsiae: In aedibus B. G. Teubneri/1995 Berlin: De Gruyter/2010: Piscataway, NJ: Gorgias Press/2011: Leipzig: B. G. Teubner/Londres: Forgotten Books, 2018 eta 2019: Piscataway, NJ: Gorgias Press.

Polybius und sein Werk. Leipzig, 1902. Whitefish, Montana, USA: Kessinger Publishing, 2010.

«Ein Reskript d. Septimius Severus u. Caracalla üb. d. centonarii aus Solva», Jahrbücher d. österr. archäolgist Inst., 18 (1915).

Die Geographie des Ptolemaeus, Galliae, Germania, Raetia, Noricum, Pannoniae, Illyricum, Italia. Handschriften, Text und Untersuchung, Berlin: Weidmann, 1923. 16 edizio 1923tik 1975era, lau hizkuntzatan, 1975: Berlin: Arno Press/1975: New York: Arno Press. London: Forgotten Books, 2018.

Itineraria Romana 1. Itinerarium Antonini Augusti et Burdigalense, Leipzig: B. G. Teubner, 1929; Leipzig. 20 edizio 1929tik 2012ra, hiru hizkuntzatan; Berlin: De Gruyter, 1940; Stutgard: B. G. Teubneri, 1990; Berlin/Boston: De Gruyter, 1990; Leipzig: B. G. Teubner, 2012.

«Legionare d. Antonius u. Augustus aus d. Orient», Ebenda, 25 (1929).

NEUE DEUTSCHE BIOGRAPHIE (NDB) BETZ, Arthur. «Cuntz, Albert Hermann Otto», Band 3, Berlin: Duncker & Humblot, 1957, 440. or., http://www.deutsche-biographie.de/pnd117666149.html (2021eko abenduak 26).