Bere kazetari-ibilbidea El Genio, La Fe P\u00fablica, La
\nDiscusi\u00f3n, El \u00c1ngel Exterminador, El Barcino Musical, La Lira Espa\u00f1ola, El
\nLocomotor eta Bien P\u00fa- blico argitalpenetan hasi zuen. Diario de Barcelona
\nkazetan hasi zen lanean, eta hura zuzendu zuen 1865-1901 bitartean, Madrilgo La
\n\u00c9poca (1863) egunkarian gauza bera egin ondoren. Bartzelonako egunkaria
\nherrialdeko bigarren tiradarik handiena izatera eraman zuen, eta eskura jarri
\nzien komunikabideari eta haren zuzendariari eragin sozial eta politiko handiak
\nizateko aukera, burgesia liberal-kontserbadorearen ideologia eta jarrerak
\nadierazteko, \u00abkontserbatzea aurrera eginez\u00bb printzipioarekin, mugimendu
\nliberal aurrerazale eta langileei aurre eginez, bere independentziagatik
\nobsesionatua. Historiako Errege Akademiako kide (1879-1901), Bartzelonako Letra
\nOnen Akademiako kide (1852), Espainiako Geografia Errege Elkarteko kide (1876),
\nEspainiar Hizkuntzaren Errege Akademiako kide (1897) eta Bartzelonako
\nKazetarien Elkarteko ohorezko lehendakari (1889) izan zen.<\/p>\n
Prentsako artikulu ugariez gain, hainbat lan argitaratu
\nzituen burtsako jardueraren inguruan, eta defendatuz bere kontzepzio historia
\nzalea, organizista, erregionalista, liberala eta kontserbadorea,
\nerromantizismoarekin eta Savigny legelari alemaniarraren eskola historikoarekin
\nlotua, \u00abbelaunaldi foruzalea\u00bb (Vicens) deitu zenaren bidetik. Haren
\nlaguntzaile izan ziren, besteak beste, Duran i Bas eta Joan Maragall.<\/p>\n
Familia liberal batean jaio zen, aita Goardia Nazionaleko
\nkidea zela. Katalanismo kontserbadore, erregionalista, foruzale, probintzien
\naldeko eta deszentralizatzailea eraiki zuen, beste hainbat lagunekin batera,
\nLligaren karlismo-integrismo, federalismo, errepublikanismo eta
\nkatalanismoaren aurrean. El Correo Catal\u00e1n karlismoaren egunkari ofizialean
\nidatzitako artikuluetan eta lerro editorialean adierazi zuen karlismoaren
\nerrefusa, baina biek bat egin zuten antiklerikalismoan. Kubako gerraren garaian
\nMadrilgo prentsarekiko eztabaidak izan zituen, gobernuaren kudeaketa
\nkritikatu zuen eta autonomia erregimena eskatu zuen.<\/p>\n
Ideologiaz liberal-kontserbadorea izanik, integrismo
\nerlijiosoa eta politikoa errefusatu zituen, eta Malinasko (Belgika) 1863ko
\nKongresuan parte hartu zuen. Han, katoliko talde batek defendatu zuen erlijioa
\nharmonizatu behar zela askatasunarekin eta ordenarekin, Pio IX.a aita
\nsantuak liberalen akatsak salatuz plazaratutako Syllabus Errorum adierazpenari
\naurka eginez. Horrela, bere egin zuen Frantziako liberal katolikoen jarrera, Le
\nCorrespondant de Montalambert<\/i> aldizkarian eta han argitaratutako XIX. mendeko
\nkatolikoen interesak foiletoian azaltzen zena, eta inspirazio-iturri gisa
\nerabili zuen bere linea editorialean \u00abKatolizismoaren eta Askatasunaren arteko
\naliantza\u00bb defendatuz. \u00abEliza aske bat Estatu aske batean\u00bb defendatu zuen, eta
\neliza askatzea botere zibilaren babesetik, azkenean tutela bihurtzen baita.
\nKongresuari buruz esan zuen hura izan zela \u00abkatolizismoaren panegirikoa eta
\naskatasunaren gorazarrea\u00bb, bera bezala \u00abliberalak zirenentzat familiaren tradizioz, izaeraz eta hezkuntzaz, eta katolikoak hezkuntzaz, esker onez eta sentimenduz\u00bb.<\/p>\n
Hirugarren Gerra Karlista (1872-1876) amaituta, foruen
\naurkako giroa areagotu zen, \u00abprobintzia salbuetsien pribilegioen aurka\u00bb,
\ngerrako urteetatik ere handituta heldu baitzen, Karlos VII.a erregegaiak
\nKataluniako herritarren aldetik jasotako laguntzagatik. Arrisku karlista
\namaituta, eta erregimen liberala finkatuta, haren ordena instituzionalaren
\noinarrizko printzipioetako bat ezarri zen: zentralismoa, printzipio politiko
\ngisa ulertuta, ezen ez espazio politiko eta juridiko homogeneo bat eraikitzeko,
\nnon zentro batek ziurtatuko lukeen boterearen eta administrazioaren batasuna.
\nEstatua nazioarekin, homogeneizazioarekin eta boterearen batasunarekin
\nidentifikatzeak nahitaez eskatzen zuen botere bakar eta zentral baten menpe
\nbatzea, uniformitate legegile, judizial eta administratibo batean
\noinarrituta. Kontzepzio hori errotik kontrajarria zegoen lurraldeen \u00abforuekin\u00bb,
\nonura ekartzen baitzieten posizio oneko klaseei. Probintzietako ordezkariak
\nbildu izan ziren Madrilen, Gobernuari eskatzeko foruen abolizioa, eta foruen
\naurkako prentsak foruak man- tentzearen aurkako kanpainak egin zituen.<\/p>\n
Foruen aurkako giroak Campionen haserrea piztu zuen, eta
\nbere errefusa adierazten hasi zen 1876ko maiatzaren 19an, Madrilgo La Paz
\naldizkarian<\/p>\n
\u00abForuak eta ideia liberala\u00bb izenburuarekin argitaratutako
\nartikulu batean. Horrekin hasitako kanpainaren ondorioz sortu zen Campionek
\nNafarroako foraltasunari buruz idatzi zuen lehenengo lan garrantzitsua:
\nConsideraciones acerca de la cuesti\u00f3n foral y los carlistas en Navarra<\/i>, 1876ko
\nurte berean argitaratua. Han saiatu zen erakusten foruak bateragarriak zirela
\nprintzipio liberalekin, ideia karlisten aurkakoak zirela, liberal nafarrak
\nizan zirela foruak defendatu eta erregimen konstituziolanera egokitu zituztenak,
\nnafar herri li- beralak gerra karlisten ondorioak jasan behar izan ez zitzan.
\nHaren planteamenduak bat zetozen liberal nafarren argudioekin, Diputazioak
\nerakutsi zuenez, 1876ko legeak zabaldu zuen negoziazioan.<\/p>\n
Foruen aldeko jarrera, ordena liberalaren barruan,
\ntradizionalista, organizista, karlismoaren aurkakoa, integrismoaren aurkakoa,
\nzentralismoaren aurkakoa, parlamentarismoaren aurkakoa eta antifederalista,
\nMa\u00f1ek lideratu zuen Katalunian, eta haren aldeko agertu ziren, erregionalismo
\nkatalan kontserbadoretik, Romani, Collell, Rubio y Orts, Mila i Fontanals,
\nDuran i Bas, Morgades, Torras i Bages, etab. Ma\u00f1ek adierazi zuenez \u00abEl
\nregionalismo\u00bb lanean: \u00abprobintzialismoa sortu dugu espiritu kontserbadorean,
\neta hori da Erdi Aroko antolamendu kristau politiko-sozialaren defentsa,
\nerresistentzia, konkista iraultzailearen aurrean, Errenazimendu paganoak
\ngizarte europarraren aurka jaurti zuen korronte panteistari aurka egiteko\u00bb.
\nEskatu zuen \u00abgure jarduera eta gure jarrera aplikatzea, afera pribatuetan ez
\nezik, udalaren eta pro- bintziaren administrazioan ere, deszentralizazio
\nmailakatu batekin, estatu espainiarraren integritatearekin bateragarria\u00bb.
\nErregionalismoa \u00abherrien asmo zilegia\u00bb zen, \u00abzein beren gizartearen legeen
\narabera bizitzeko. Herri bakoitzak \u2014arraza bakoitzak\u2014 aurkitzen du, era guztietako zailtasunei
\naurka eginez, bere idiosinkrasia sozialaren, eta kasu askotan, bere
\nidiosinkrasia fisikoaren, adierazpidea den existentzia-modu baten formula. [\u2026]
\nHerrientzat funtsezkoa, esentziala da haien zuzenbide zibila, haren parte
\nbaitira herri horren azturak eta ohiturak. Horregatik, autonomia zibila
\nbateragarria da aurkaratzen ez zaion antolamendu politiko eta administratibo
\nororekin\u00bb. Almirall katalanaren federalismoa errefusatu zuen, haren iritziz,
\n\u00abgure instituzio eta ohitura tradizionalak errotik ezabatuko bailirateke, era
\nerradikalago batean [\u2026], eta aukeratu ahal izanen banu lepoa katalanez moztea
\nedo gaztelaniaz moztea, aitortuko dut azken aukera hori ez zaidala bestea
\nbezain higuingarria\u00bb.<\/p>\n
1876ko Ma\u00f1ek Gipuzkoako eta Bizkaiko \u00abforuen aita\u00bb izendatu zuten. Foruen Bere kazetari-ibilbidea El Genio, La Fe P\u00fablica, La Discusi\u00f3n, El \u00c1ngel Exterminador, El Barcino Musical, La Lira Espa\u00f1ola, El Locomotor eta Bien P\u00fa- blico argitalpenetan hasi zuen. Diario de Barcelona kazetan hasi zen lanean, eta hura zuzendu zuen 1865-1901 bitartean, Madrilgo La \u00c9poca (1863) egunkarian gauza bera egin ondoren. Bartzelonako egunkaria herrialdeko bigarren tiradarik handiena […]<\/p>\n","protected":false},"template":"","iv_nivel":[327],"class_list":["post-3359","iv_voz","type-iv_voz","status-publish","hentry"],"acf":[],"yoast_head":"\n
\nuztailaren 21ean eman zen abolizio legea. Haren arabera egokitu ziren lurralde
\nhorietako foruak batasun konstituzionalera, 1839ko urriaren 25eko legeak
\naurreikusi zuena betez. Neurri inposatua izan zen, testuan argi azaltzen denez,
\nbere formulazioan eta aplikazio-eremuan oso desberdina, legean aurreikusitako
\nelkarrizketatik sortuko zen eredutik, alegia, Nafarroako foruak egokitzeko
\n1841eko Legea eratzeko erabili zen eredutik. Euskal Probintziak behartu
\nzituen zerbitzu militarra egitera, Estatuaren gastu orokorrei ekarpena egitera,
\neta \u00abEstatuaren Aurrekontu Orokorretan esleitzen zaizkien ekarpen, errenta eta
\nzerga, ohikoak eta ez-ohikoak\u00bb ordaintzera. Ezarri zituen\u00a0<\/span>\u00abEuskal
\nProbintzietako biztanleentzat ere, Monarkiaren Konstituzioak espai- niar
\nguztientzat ezartzen dituen betebeharrak\u00bb eta Gobernuari baimena eman zion
\nhaien foru-erregimena berritzeko \u00abtokian tokiko inguruabarrek eta esperientziak aholkatzen dituzten formazko aldaketak erantsiz\u00bb.<\/p>\n
\nberreskurapena sustatu zuen, Gerra Karlistari amaiera emateko negoziazioetan
\nparte hartu zuenean, baina Canovasengandik aldendu zen, ez zegoelako ados
\n1876ko konstituzioarekin eta haren kultu-askatasunarekin, zentralizazioarekin
\neta truke-askatasunarekin, hark eragozten baitzuen burgesia katalanak eskatzen
\nzuen protekzionismoa. <\/span>Egoera horretan agertu zen katalan erregionalista
\nforuzaleen aldekotasuna, eta haien buru agertu zen Ma\u00f1e, aipatutako lanarekin
\neta artikuluekin. El Oasis. Viaje al pa\u00eds de los fueros<\/i> lanean eta artikulu
\nugaritan defendatu zituen euskal lurraldeen eta Nafarroaren foruak, mugimendu
\nabolizionistaren aurka, hark zigortu nahi baitzituen, Gerra Karlistari emandako
\nlaguntzagatik. Euskal herria- ren bertuteak goretsi zituen hitz hauekin: \u00abherri
\nberezia da, gure senidea, baina munduari eskaintzen diona ikuskizun hezigarri
\nbat, alegia, orain dela sei mendetik hona armarik ez baitute hartzen, berain
\nerakundeen defentsarako izan ezean, Espainian, bitarte horretan, beti onenen
\nodola isurtzen de- larik, edozein erakunde berri eraisteko\u00bb. Aipatutako lana
\nfuntsean bidaia-liburu bat da, hiru tomotan idatzia, Nafarroa, Gipuzkoa-Araba
\neta Bizkaiari eskainiak. Lau lurraldeetako kulturako pertsonaia ospetsuen
\neskutik egindako ibilbidea deskribatzen du, haien geografia, historia, artea,
\nmonumentuak, kultura, etnografia, instituzioak, hizkuntza eta eskubidea
\nazalduz, zenbait irudi erantsita. Azken liburukian artikulu bat eskaini zien
\n\u00abIparragirreri eta Gernikako arbolari\u00bb.<\/p>\n
\nalde egindako eginahala eskertzeko, bi lurralde horien seme kuttuna izendatu
\nzuten eta Gernikako arbolaren kimu berri bat oparitu zioten.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"