Bernabe Antonio de Ega\u00f1a Jauregui eta Maria Josefa de
\nUrrizola Lizardi izan zituen guraso. Josefa Eufemia de Manterolarekin ezkondu
\nzen Zarautzen eta seme-alaba hauek izan zituen: Antonio Maria Julian Primo
\nIgnacio (1812), Jose Lazaro Julian Juan Manuel (1814), Francisco Manuel
\n(1816), Maria de la Concepcion Fermina (1819) eta Jose Maria Agapito de Ega\u00f1a
\nManterola (1820).<\/p>\n
18 urtean umezurtz gelditurik, eta Zuzenbidea ikasirik, aho
\nbatez izendatu zuten 1818an Gipuzkoako aholkulari supernumerario bitarte
\nbaterako (bi lanpostu zeuden, eta biak ere titularrek hartuak zituzten), eta
\nharen seme Francisco Manuel de Ega\u00f1aren esanetan, ofizioa honela bete zuen,
\nfamiliak gordea duen eskuizkribu batean ageri den bezala: \u00abbien e lealmente
\ndurante su dilatada carrera, tanto en el retiro de la condici\u00f3n privada como
\nen el desempe\u00f1o de los diferentes cargos p\u00fablicos que se le confiaron. Apenas
\nse present\u00f3 una ocasi\u00f3n de salir con fruto a la defensa de las instituciones
\nvascongadas que no hubiese puesto al servicio de las mismas su talento
\ndistinguido, su vigoroso y en\u00e9rgico raciocinio, su f\u00e1cil, elegante y decorosa
\npluma\u00bb.<\/p>\n
Aholkulari postuan zegoela, Hirurteko Liberaleko gertakari
\nlarriak bizi izan zituen, bai eta garai hartan foruak berritzeko izan ziren
\nsaiakerak ere. Behin Foru Diputazioa berrezarritakoan, Probintziak aholkulari
\nbakarra izen- datzea erabaki zuen posturako, eta Julian, orduan, abokatu
\nlanetan hasi zen, bai eta Laugarren Barrutiko diputatu jardueran ere.<\/p>\n
1829an, <\/span><\/p>\n Hamarkada <\/span><\/p>\n Aholkularitza 1837ko irailaren 6ko Legeak Baskongadetako firu diputazioak Behin 1839ko abuztuaren 31n Bergarako besarkadaren bidez Manuel Bernardo de Larrondobuno aholkularia 1844an zendu Francisco Manuel de Ega\u00f1a semearen esanetan. \u00abSensible Ukoarekin batera, Francisco Manuelek ere berea aurkeztu Etsiak harturik eta jada osasunez makaldurik, Julianek Probintziak bera aintzat hartzeko itxaropen oro galdurik, Ensayo sobre la naturaleza y trascendencia de la legislaci\u00f3n Egilearen arabera, \u00abacostumbrado… a considerar y cumplir, Egia esateko, Julian de Ega\u00f1ak Probintziako kontuez Lanaren bukaeran, Julianek eskaera egin zion Jaungoikoari, Behin inprimaturik, Julianek berak lana hiru Foru M.\u00aa Rosa Ayerbek, ordea, saiakeraren bigarren bertsioa egin \u00a0<\/span><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Bernabe Antonio de Ega\u00f1a Jauregui eta Maria Josefa de Urrizola Lizardi izan zituen guraso. Josefa Eufemia de Manterolarekin ezkondu zen Zarautzen eta seme-alaba hauek izan zituen: Antonio Maria Julian Primo Ignacio (1812), Jose Lazaro Julian Juan Manuel (1814), Francisco Manuel (1816), Maria de la Concepcion Fermina (1819) eta Jose Maria Agapito de Ega\u00f1a Manterola (1820). […]<\/p>\n","protected":false},"template":"","iv_nivel":[319],"class_list":["post-3209","iv_voz","type-iv_voz","status-publish","hentry"],"acf":[],"yoast_head":"\n
\nbehin herrialdeko politika egonkortuta, karguan berresteko eta gaitzeko eskaria
\negin zion Probintziari. Uztailaren 8ko Batzar Nagusiak eskaria ontzat jo eta,
\nhilaren 15ean, ofizioz, hura onartu zela jakinarazi zion, 1818ko Azpeitiko
\nBatzarrean erabakitako baldintza berberetan, gainera.<\/p>\n
\nDoilorrari jarraiki zitzaion Lehen Karlistaldiko (1823-1833) gertakari
\nodoltsuen lekuko zuzena izan zen Gipuzkoan eta, era berean, Jose Antonio
\nMu\u00f1agorri eskribauak Bakea eta Foruak ekimenaren bidez egindako eginahalen
\ntestigu enfrentamenduari beste norabide bat emateko, aholkularitza postuetako
\ntitularrek etengabe kanpoan egotearen ondorioz.<\/p>\n
\nhura berak bakarrik beterik eta, ondorioz, bere negozioak utzi behar izan
\nzituenez, ordainsari bat eskatu zuen 1834an, 16 urtean lehen aldiz. <\/span>Izan
\nere, Foruak zalantzan jarri ziren garai hartan, gero eta lan korapilatsu eta
\nneketsuagoa egin behar izan zuen.<\/p>\n
\nezabatu eta, haien ordez, probintzialak inposatu zituen, eta horrek zuzeneko
\neragina izan zuen Julian de Ega\u00f1arengan. Bai hark, bai Diputazio ezabatuko
\ngainerako kideek, protesta egin zuten: \u00abque este acto no pare perjuicio a los
\nFueros, bue- nos usos y costumbres de Guip\u00fazcoa\u00bb eta erreginarengana
\n\u00abreberente, respetuosa y sumisa representaci\u00f3n\u00bb bidali zuten.<\/p>\n
\ngerra bukaturik, Foruak Probintzia Baskongadoetan berrezarri zituen Legea
\naldarrikatu zen abuztuaren 25ean, baina \u00abMonarkiaren batasun konstituzionalari
\nkalte egin gabe\u00bb. Legearen ondoriozko azaroaren 16ko Errege Aginduak agindua
\neman zien Batzar Nagusiei probintzietako erregimenari eta barne administrazioei zegokien oro xedatzeko. Diputazio Berezirako deia egin zen abenduaren 8rako, eta Julian Diputatu gisa bertaratu zen. Baina, behin Maria Kristina desterraturik eta Espartero erregeordetzan ezarririk
\n(1841eko urriaren 29ko Gasteizko Dekretuaren bidez), Foruak behin betiko
\nezabatu ziren. Gero, 1844ko
\nuztailaren 8ko Dekretuaren bidez, Foruak hein batean berreskuratu ziren.<\/span><\/p>\n
\nizanaren ondorioz, Julianek beretako eskatu zuen lanpostua, Aholkularitza Supernumerario hura atzean utzita. Gaia Azpeitiko Batzar Nagusian atera, eta
\nOgasun Batzordera bidali zen. Batzordeak bigarren aholkulari bat ez izendatzeko
\naholkua eman zuen, Foruak behin betiko moldatzen ez ziren bitartean.
\nBatzarrak, ordea, izendapena erabaki, eta bi lagunek eskatu zuten, Julianek
\neta Sinforiano Urdangarinek, eta bigarrenari eman zitzaion.<\/p>\n
\n[Julian] a la voz de su dignidad, inicuamente lastimada, debi\u00f3 renunciar y
\nrenunci\u00f3 a un t\u00edtulo de honor irrisorio que por primera vez hab\u00eda llegado a ser
\npara \u00e9l una completa decepci\u00f3n\u00bb. Probintziari 1844ko abuztuaren 11n idaztitako
\ngutunaren bidez, uko egin zion Aholkularitza Supernumerarioari, hartan 26
\nurteko zerbitzua egina zuela argudiatuta; aipatu zuen, halaber, 1919ko
\nDiputazio Bereziaren promesa Moyaren Aholkularitza postu hutserako gomendatzeko
\n(huraxe beteko zuen, ondotik etorritako urteak zailak ez izatera); bi irizpen
\nbeharko zituzten munta handiko negozio guztiez aholkularitza eskatuko
\nziotelako promesa; gerra zibilean bitarteko aholkulari gisa egindako zerbitzuak
\ntitularrak kanpoan zirenean; azken Diputazio Bereziak kargurako egin zion
\ngomendioa… Beste bat faboratu zuten \u2014esan zuen\u2014: \u00aba quien puedo decir, sin faltar a la modestia, que aventajo
\nen carrera y en servicios personales\u00bb.<\/p>\n
\nzuen. Madrildik iritsi berritan, Hirugarren Barrutiko foru diputatu izendatu
\nberria zen, nork izendaturik eta aitaren kontra jo zuten berberek: \u00abtan rudo
\ncomo inmerecido golpe hab\u00edan descargado sobre su benem\u00e9rito padre\u00bb. Azpeitiko
\nBatzarrak, ordea, uztailaren 12an, Julianen ukoa onartu baina semearenaren
\nkontra agertu zen, familiaren interesak Probintziaren interes orokorren
\ngainetik jarri izana aurpegiratuta eta mehatxu hau eginda: \u00abinhabilitaci\u00f3n perpetua
\npara ejercer cargos p\u00fablicos en Guip\u00fazcoa\u00bb.<\/p>\n
\naurrerantzean Ensayo bat idatzi zuen Baskongaden kasuaren defentsan. Eta
\n1850ean, hura aholkulari izendatzeko saiakera berria izan bazen ere (Luis de
\nArozenaren ukoarengatik), Probintziak Miguel Teodoro de Garmendia izendatu zuen
\nkargurako.<\/p>\n
\n1850ean Julia- nek bere saiakera argitaratu zuen Madrilen, Ensayo sobre la
\nnaturaleza y trascendencia de la legislaci\u00f3n foral de las Provincias
\nVascongadas, euskal Diputazio bakoitzari hainbat ale igorrita. Lanari
\negindako harrera ona eta Diputatu guztien laudorioek pixka batean arinduko
\nzuten azken urte haietako nahigabe etengabeak eta Madrilen zendu zen 1864ko azaroaren 29an,
\nProbintzia Bas- kongadetako foru sistemaren desagerpen hurbila ikusi gabe.<\/p>\n
\nforal de las Pro- vincias Vascongadas izenburuko lanaren bidez, Julianek,
\nProbintziako aholkularia zen aldetik, erakutsi nahi izan zuen nolakoa zen eta
\nizan zen foru erregimena, Madrilen euskal Foruen aldaketa eta Espainiako
\nerregimen konstituzionalarekiko bateragarritasuna negoziatu behar zuten
\nmandatariek hura guztia jakin zezaten.<\/p>\n
\ncomo uno de mis primeros deberes, el de contribuir en ocasiones an\u00e1logas, si
\nbien menos graves y decisivas, con el escaso contingente de mis recursos
\nintelectuales, no he podido resistir en los \u00faltimos a\u00f1os de mi trabajada
\nexistencia al est\u00edmulo de a\u00f1adir este postrer servicio a la serie de
\ntestimonios que acreditan mi constante adhesi\u00f3n y profundo respeto a las
\nsabias tradiciones que, por espacio de tantos siglos, han sido un manantial
\nfecundo e inagotable de paz y de ventura para el Pa\u00eds Vascongado\u00bb.<\/p>\n
\narduratutako urte sail luzeari esker, ikuspegi oso egokia osatu eta azaldu zuen
\neuskal foralitateaz, oro har, eta Gipuzkoaz, bereziki, 1848ra arte (analisia
\nurte hartan itxi baitzuen), hala iragan historikoaz, nola \u00abegungo egoeraz\u00bb,
\nikusirik \u00abzer no- lako mozketa negargarriak pairatu dituen foru sistemak
\nBergarako Hitzarmenetik urruntzen ari ginen neurrian\u00bb. Julianek bere azken
\natala eskaini zion artean ere zutik gelditzen zen apurrari; bereziki eta \u00abmirariz\u00bb
\n(zutik gelditzen zen) arlo ekonomikoari, Probintziako politika arduradunak
\nberen lan funtsezko eta neketsuetan aholkatu nahirik.<\/p>\n
\nKoroako eta Gorteetako aholkulariei hau guztia eman ziezaien: \u00abun conocimiento
\ncompleto del esp\u00edritu que encierran los Fueros y de su transcendencia en la
\npros- peridad general, a fin de que, libres de toda impresi\u00f3n desfavorable,
\nexaminen como verdaderos hombres de Estado la \u00edntima relaci\u00f3n que existe entre
\nlos intereses bien entendidos de la Monarqu\u00eda y la conveniencia particular
\ndel Pa\u00eds Vascongado\u00bb.<\/p>\n
\nDiputazioetara bidali zuen 1850ean. Bada, hiru diputatuek agertutako
\nlaudoriozko hitzak izan ezik, egileek aipamen gutxi egin dituzte Julian de
\nEga\u00f1aren Ensayo saiakerari buruz, eta nork egina den ez da beti zehatz
\nazaldu.<\/p>\n
\neta lanaren balioa nabarmendu du, aurretik Julian de Ega\u00f1aren figurari eta
\nharen obrari buruzko azterketa zabala ondua, Francisco Manuel de Ega\u00f1a semea-
\nren eskuizkribu zabal bati esker, bereziki, familiaren artxiboan gordea da-
\ngoena. Era berean, Gotzon Garmendiak haren figurari, pentsamendu politikoari
\neta obrari osoki eskainitako azterlanari esker.<\/p>\n