Eustasio de Amilibiaren aita Juan Bautista de Amilibia izan
\nzen, Zestoakoa sortzez (1773ko maiatzaren 28an jaioa), Gipuzkoako Batzar
\nNagusietako eta Diputazioetako idazkaria. Ama, berriz, Ignacia Abdona de Ega\u00f1a
\nUrri- tzola, Azkoitian 1780ko uztailaren 30ean jaioa eta, 1773an, Instituciones
\ny colecciones hist\u00f3rico-legales de Guip\u00fazcoa idatzi zuen Bernabe Antonio de
\nEga\u00f1a lizentziatuaren alaba. Bestalde, Pedro de Ega\u00f1a Diaz del Carpio izan zuen
\nlehengusu, hau da, Isabel II.aren Grazia eta Justiziako eta Gobernazioko mi-
\nnistroa. Eustasio de Amilibia Maria Angela Aristegieta Burguessekin ezkondu zen
\n1835ean eta bost seme-alaba izan zituzten; haien artean, Jose Victor eta Manuel
\nJose Hermenegildo Amilibia Aristegieta.<\/p>\n
Osaba Juan Jose de Amilibia Debako artzapezarekin ikasi
\nzituen Humanitateak. Filosofia eta Zuzenbidea, berriz, O\u00f1atiko
\nUnibertsitatean, 1817 eta 1824 artean. Gero, 1827an, Legeetan lizentziatu zen,
\nValladolideko Uniber- tsitatean. Hantxe Joaquin Calbeton izan zuen ikaskide,
\netorkizunean guraskide izango zuena. Amilibia Errege Kontseiluetako abokatua
\neta Gipuzkoako Kapitaintza Orokorreko aholkulari juridikoa izan zen. Halaber,
\nOgasun Ordezkaritzako aholkularia eta Gipuzkoako Abokatuen Elkargoko dekanoa
\nhiru aldiz.<\/p>\n
Foruak aldatzearen aldeko liberal aurrerazalea izan zen,
\nEsparterok beti lagundua. 1833an, Lehen Karlistaldia piztean, Donostiako
\nMilizia Nazionalean sartu zen. Hiria Gipuzkoako bastioi liberala izan zen.
\nGerra garaian, mailaz igo eta granadarien laugarren batailoiko lehen
\nkomandante egin zuten, bai eta gerra auditore ere. Espartero jeneralaren
\naginduetara egin zuen borroka Oriamendiko gotorlekua nahiz Hernani eta Urnieta
\nhartzeko erasoetan. 1837an, Karlistek hiria setiaturik zutela, lehen aldiz izendatu zuten Donostiako alkate, bai eta Gipuzkoako probintziako buruzagi politiko
\nere.<\/p>\n
Gerra 1839an bukatu zenean, Amilibia bando liberalaren
\nerreferentziazko figuretako bat izan zen Gipuzkoako probintzian eta,
\nzehatzago, Alderdi Aurrerazalean. 1841ean, Baldomero Esparteroren alde egin
\nzuen eta Octubrada esaten zaion altxamendu moderatuaren aurka. Altxamendua erbestean zegoen erreginorde Maria Kristina Borboikoak bultzatu zuen. Urte hartan
\nbertan, Amilibia berriz ere izendatu zuten Donostiako alkate eta Gi- puzkoako
\nburuzagi politiko, bai eta euskal Foruak aldatzeko ardura zuen batzordeko kide
\nere. 1842an, probintziako buruzagi politiko karguan errepikatu zuen. Baina
\n1843an Espartero zoritxarrean erori izanaren ondorioz (erbestera joatera
\nbehartu baitzuten), kargu publikoetatik urrun ibili zen hurrengo urteetan.<\/p>\n
1848an, hirugarren aldiz izan zen Donostiako alkate, karguan
\n1850era arte mantenduta. 1853an, berriz ere Gipuzkoako buruzagi politiko
\nizendaturik, probintziako hiriburutza Tolosatik Donostiara behin betiko
\neramatea lortu zuen, O\u2019Donnellek bitartekaritza-lana eginik. 1854an,
\nGorteetako diputatu aukeratu zuten Bergarako barrutian. Gero, 1855ean,
\nprobintziako gobernadore zibil izendatu zuten (kargu hori buruzagi
\npolitikoaren ordezkoa izan zen). 1852tik 1861era, Gipuzkoako ahaldun nagusia
\nizan zen.<\/p>\n
1861ean, bizitzan azken aldiz izendatu zuten Donostiako
\nalkate, eta karguan 1864an hil arte iraun zuen. Azken agintaldi hartan,
\ngobernuak Donostiako harresien eraispena onartzea lortu zuen 1863ko
\nmaiatzean, hiriaren garapena eragozten baitzuten. Hogeita bost urtetik gora
\naritu zen asmo hartan lanean. Eraispenaren ondorioz, hiria bastioi militarraren
\nizaera galdu eta hedatu egin zen. Horri esker, hiria hazi zen, turismo-hiri
\nbilakatuta.<\/p>\n
Esparteroren jarraitzaile amorratua zenez, Foruen aldaketa
\nproposatu zuen, Exposici\u00f3n de la Comisi\u00f3n Econ\u00f3mica de la provincia de
\nGuip\u00fazcoa al Ministro de Gobernaci\u00f3n de la Pen\u00ednsula txostenetik ondorioztatzen
\nden bezala. Txostena honako izenburu honekin argitaratu zen: Proyecto de
\narreglo de la administraci\u00f3n provincial de Guip\u00fazcoa \u00f3 sea modificaci\u00f3n de sus
\nfueros, firmado en San Sebasti\u00e1n el 13 de Diciembre de 1841. Amilibia bera
\neta Joaquin Irazabal, Jose Maria Urdinola, Joaquin Calbeton eta Ramon Maria
\nGoizueta izan ziren egileak, guztiak ere Gipuzkoako Ekonomia Batzordeko kideak.<\/p>\n
\u00abMoldaketa proiektu\u00bb bat aurkeztu zen Gipuzkoako \u00abgobernu
\nprobin- tziala berrantolatzen laguntzeko, hau da, bere foruak aldatzeko, 1839ko
\nurriaren 25eko Legeari jarraikiz\u00bb. \u00abReflexiones y datos preliminares\u00bb
\nizenburuko hitzaurre luzeak Gipuzkoako historia forala bildu eta Esparteroren
\npolitika justifikatu zuen. Ondoren, proiektuak 45 artikulu eta 2 artikulu
\ngehigarri proposatu zituen. Testuaren tankeraren erakusgarri, honatx 6.
\nartikulua: \u00abDiputazio Foralak eta Probintziako Batzar Nagusiek orain arte izan
\ndituzten egin- kizunak egingo ditu Diputazio Probintzialak eta, horrez gain,
\nMonarkiaren gainerako Diputazioek dituzten edo izan zituzten ahalmenak izango
\ndituzte eta haien betebeharrak ere beteko dituzte\u00bb.<\/p>\n
Amilibia, gainera, literatur lanen zentsorea izan zen
\nGipuzkoan, Donostiako Ongintza Batzordeko burua, Espainiako eta haren
\nkolonietako Arkeologia Elkarteko merezimenduko bazkidea, La Guipuzcoana paper
\nlantegiaren bazkide sortzailea eta Bizkaiko Probintziako aita. Karlos III.aren
\neta Isabel katolikoaren ordenetako enkomiendak eman zizkioten.<\/p>\n
Amilibiaren erretratu bat kontserbatu da, izen ezezaguneko
\npintore fran- tses batek 1836ko urrian egina. Donostiako Udalak kale batekin
\nohoratu zuen 1917an, hirian sartzeko etorbide egin berriari haren izena emanez,
\nAntiguo eta Ondarreta auzoen artean. Gerra Zibilean, 1937an, etorbideari
\nZumalakarregi izena eman zitzaion, baina 1962an beste kale bat eman zioten
\nAmilibiari Amara auzoan, harresien eraispenaren mendeurrena ospatzeko
\nekitaldiak prestatzen ari zirenean.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Eustasio de Amilibiaren aita Juan Bautista de Amilibia izan zen, Zestoakoa sortzez (1773ko maiatzaren 28an jaioa), Gipuzkoako Batzar Nagusietako eta Diputazioetako idazkaria. Ama, berriz, Ignacia Abdona de Ega\u00f1a Urri- tzola, Azkoitian 1780ko uztailaren 30ean jaioa eta, 1773an, Instituciones y colecciones hist\u00f3rico-legales de Guip\u00fazcoa idatzi zuen Bernabe Antonio de Ega\u00f1a lizentziatuaren alaba. Bestalde, Pedro de Ega\u00f1a […]<\/p>\n","protected":false},"template":"","iv_nivel":[319],"class_list":["post-3193","iv_voz","type-iv_voz","status-publish","hentry"],"acf":[],"yoast_head":"\n