Bonifacio Antonio Vildosola Labayenen eta Faustina Mier
\nElorriagaren semea, Bizkaiko antzinako familia ospetsuetako kide izan zen,
\nekonomiari eta politikari dagokionez. Vildosolatarren premua izanik, familiako
\netxea man- tendu zuen. XIX. mende hasierako Bilboko merkatari nagusiei loturiko
\nfamilia zen, ondasun higiezinen jabe, probintziako zenbait herritan, Igorren
\neta Santurtzin, adibidez.<\/p>\n
Ikasketak Loiolako San Ignazio ikastetxean hasi zituen, eta
\nhandik ikastetxe frantziar batera aldatu zen, frantsesaren ahoskeran eta
\nmusikan gailen- duz. Ondoren, filosofia ikasi zuen Valladolideko
\nUnibertsitatearekin lotura izan zuen Bilboko humanitate eskolan, 1841etik
\n1845era. Jarraian, ikastetxe berean Zuzenbide ikasketak egin zituen, eta
\n1849ko irailaren 28an Batxiler maila erdietsi zuen Valladolideko
\nUnibertsitatean. Madrilen eta Frantzian ikasketak bukatu zituenean, Madrilgo
\nAbokatuen Elkargoko kide egin zen. 1855eko azaroaren 23an Vienako abokatu
\ndiplomatiko agregatu kargua eskatu zuen. 1855eko abenduaren 15ean Erregeak
\nBerna eta Frankfurteko soldatarik gabeko agregatu diplomatiko izendatu arren,
\nez zuen kargua hartu.<\/p>\n
1856an, Avelina de la Hoz y Liniersekin ezkondu zen, eta lau
\nseme-alaba izan zituzten. Avelina de la Hoz alabetan bigarrena zen. Bere aita
\nPedro de la Hoz erregezale erlijiotsu famatua zen, La Esperanza egunkari
\nkarlistaren zu- zendaria, Espainiako prentsa katoliko-monarkikoaren buru
\ngarrantzitsuena,<\/p>\n
XIX. mendean. Vildosolak bere ideiak defendatzen zituzten
\nartikulu ugari argitaratu zituen, azpititulutzat \u00abPeri\u00f3dico mon\u00e1rquico\u00bb zuen
\nkarlismoaren hedabide ofizioso horretan. Vildosola 1857an erredaktore bezala
\nhasi zen la- nean, baina 1865eko uztailaren 5ean kargua utzi behar izan zuen,
\nParisera aldatu zelako. Hilabete batzuen buruan, bere aitaginarreba hil
\nzelako, Madrilera itzuli behar izan zuen, Vicente de la Hoz suhiarekin
\nfamiliaren enpresan lan egiteko.<\/p>\n
Urte batzuk geroago, iraultzaren eraginez, karlistak
\nEspainiako errealitateaz zuten ikuspegia zabaltzen hasi ziren. Hala egin
\nzuten Antonio Juan Vildosolaren (La soluci\u00f3n espa\u00f1ola en el Rey y en la Ley),
\neta beste batzuen lumaren bitartez, 1869 eta 1870 artean argitaraturiko
\neskuorrietan. Elkarte Karlistaren baitan, Vildosola hauteskundegaien eta
\ninteres zibil eta politikoen zuzendaritza hartu zuen batzordeko kide izateko
\ndeitu zuten, 1870. urte inguruan, Villariasko VII. markesa lehendakari zela.<\/p>\n
Kartzelan egon zen 1868an, baina indultua lortu zuen. <\/span><\/p>\n Hirugarren Karlistaldia hastearekin batera, 1872ko Vildosolaren azken hogei urteak ez dira horren ezagunak. Prentsa-politika-erlijioa hirukoa izan zen Vildosolaren Bonifacio Antonio Vildosola Labayenen eta Faustina Mier Elorriagaren semea, Bizkaiko antzinako familia ospetsuetako kide izan zen, ekonomiari eta politikari dagokionez. Vildosolatarren premua izanik, familiako etxea man- tendu zuen. XIX. mende hasierako Bilboko merkatari nagusiei loturiko familia zen, ondasun higiezinen jabe, probintziako zenbait herritan, Igorren eta Santurtzin, adibidez. Ikasketak Loiolako San Ignazio ikastetxean hasi zituen, eta […]<\/p>\n","protected":false},"template":"","iv_nivel":[317],"class_list":["post-3179","iv_voz","type-iv_voz","status-publish","hentry"],"acf":[],"yoast_head":"\n
\nBatzorde katoliko-monarkiko zentraleko kide izan zen. Kongresuko ordezkari
\nbizkaitarra, Jose Miguel Arrieta-Mascarua, 1869ko apirilaren 5ean hil zenez,
\nGorteetako dipu- tatu izendatu zuen 1870. urteko urtarrilean egindako hautaketa
\npartzialean. Gernikak Gorteetako ordezkaritza eman zion, 1871ko martxoan eta
\n1872ko apirilean egin ziren hauteskunde orokorretan. Garaipen argia eskuratu
\nzuen Mariano Zabalburu hautagai liberalaren aurrean. Parlamentuan eman zuen
\ndenbora (1870-1872) liskarrez josita egon zen, Foruak defendatu baitzituen,
\nbere jarrera karlistei eutsiz. Bizkaiko aginte forala berrezartzea eskatu zuen,
\nForuak jasotzen zuenaren arabera, Candido Nocedalen iritziarekin bat eginez. 1870eko uztailean, Bilboko Kasino
\nKarlistan hitz batzuk esan zituen topa egin bitartean. 1871eko urrian zabaldu
\nzenaren arabera, hamar mila erregu-gutun idatzi ziren Gorteetara ager zedin
\neskatuz, prozesatu ahal izateko. Eta 1872ko maiatzean, beste erregu-gutun bat
\nigorri zen Kongresura, konspirazio karlis- tagatik prozesatu zezaten eskatuz.
\nMomentu horretan, bizitza publikotik desagertu zen, eta, bere ezkutalekutik
\nidatzitako gutun batean, altxamendu kar- listaren ardura Serrano-Sagasta eta
\nMalcampo-Candau ministerioarena zela salatu zuen, Amorebietako Hitzarmena ez
\nbetetzeagatik. Saboyako Amadeo Espainiako errege izateko bozketan, \u00abbitarteko
\nguztiekin\u00bb aurre egingo ziola mehatxu egin zion Gorteetan.<\/p>\n
\napirilean, Vicente de la Hoz eta Antonio Juan de Vildosola espetxeratu
\nzituzten, diputatu hautetsi ziren aldetik, bortxaezinak ziren arren. Aste
\nbatzuen buruan askatu zituzten, Amorebietako Hitzarmenaren ondotik, eta Nicolas
\nRiveroren bitartekaritza lanari esker. Hilabete batzuk geroago, Lehendabiziko
\nErrepublika aldarrikatu zenean, Estatuko ministro Emilio Castelarrek De la Hoz
\neta Vildosola deitu zituen. Esan ziotenez, bazekiten non zegoen Karlos erregea,
\neta hark eskatutakoa helarazi ziezaioketen. Castelarrek indultu orokorra, ehun
\ndiputatu eta erregimen errepublikanoan jarduteko askatasuna eskaini zien
\nkarlistei, armak uztearen truke. De la Hozek eta Vildosolak Castelarren
\nproposamena onartu nahi zuten, baina zalantza zuten eskaintzen zuena bete
\nahalko zuenetz.<\/p>\n
\nJakina da Euskal Erriarekin (1887) kolaboratu zuela, eta bere ezinegon
\nintelektual, sozial eta erlijiosoak agerian uzten dituzten zenbait lan
\nargitaratu zituela: La cues- ti\u00f3n social (1878), Pablo Cubillasek idatzitako
\naktualitate eskuorria, Vildoso- laren hitzaurrea duena; La confesi\u00f3n edo El
\namor de Jes\u00fas hacia los penitentes (1880), Enrique Eduardo Manningena eta B.
\nV.-k ingelesera itzuli zuena, Vildosolaren hitzaurrearekin; La Masoner\u00eda pintada
\npor s\u00ed misma (1883), La Voz de Cuba Habanako egunkarian argitaraturiko artikulu
\nsorta, Rafael de Rafaelek idatzita, eta hau ere Vildosolaren hitzaurrearekin.
\nLiteratura sortzailera ere hurbildu zen Del matrimonio: novela en cartas (1881)
\nlanarekin.<\/p>\n
\njardueraren ardatza bere bizitza guztian zehar. Bukaeran, Jainkoarenganako
\nmaitasuna ororen gainetik jarri zuen \u00abEn Bizkaya: a vista de p\u00e1jaro\u00bb
\nartikuluan argi eraku- tsi zuenez. 1887an argitaratu zen, Donostiako Euskal
\nErria aldizkariaren 16. liburukian. Literatoa, idazlea, ideologoa, politikaria
\neta hizlaria, guztiak biltzen dira bere baitan, eta ez zien muzin egin bere
\ngaraiko arazo sozial, filosofiko, literario eta erlijiosoei.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"